yekroozejadid

حرفی برای گفتن ندارم امامی نویسم تابه خودم یاداوری کنم که هنوزهستم ونفس می کشم...این روزهابه دوخطی که دراین وبلاگ می نویسم دلخوشم...نمی دانم کی ازاین رخوت رهایی پیداخواهم کرداماخسته ی خسته ام..وحتی خودم هم باورکرده ام که روزگاررهایی ام به این زودی وراحتی بازنخواهدگشت ...وتنهایی وسیعی قلبم رافراگرفته که هیچ کس وهیچ کس راپیدانمی کنم xa0بااودرباره اش دردودل کنم...ای خداتوکمکم کن....

اینجامی مانم تاثابت کنم اگرجای یکی ازمااینجاباشداین منم نه تو. اینجامی مانم چون می دانم هیچ چیز جایگزین موطن ادمی نیست. اینجامی مانم چون به ذره ذره خاکش تعلق دارم. اینجامی مانم چون می دانم به هرکجابروم بدینجاباز خواهم گشت. اینجامی مانم چون دوستش دارم....

گاهی یادگرفتن فقط یادگرفتن موسیقی وحساب و...نیست .این روزهامن ازتوخیلی چیزهامی آموزم. یادگرفته ام هروقت خوابم می آیدنمی توانم بخوابم بلکه اول تورابایدبخوابانم.یادگرفته ام خودخواه نباشم . یادگرفته ام نمی توانم همیشه ان نظمی راکه درنظردارم پیاده کنم یادگرفته ام تطبیق پذیرباشم. یادگرفته ام همیشه همه چیزآن طورکه پیش بینی می کنم پیش نمی رود.یادگرفته ام دلخوش کنم هرچه پیش آیدخوش آیدبایدصبورباشم. یادگرفته ام به آنچه پیش می آیدراضی وقانع باشم چون خداخیلی خیلی رحم می کند. یادگرفته ام به خستگی وعصبانیت ها...