خود درگیری

همه چیزراخوب خوب می دانم اصلامن دانسته دراین راه قدم گذاشتم .نمی گویم همه ی جزئیات رابه یادداشتم امامی دانستم که بایدسختی بکشم امااین رانمی دانم که چراگلایه می کنم واین رانمی فهمم که چراخسته می شوم.

ازدست خودم عصبانیم که چراهنوزهیچی نشده همه ی حرفهای خودم بادلم رافراموش می کنم وهنوزشب نشده پیمانهایی راکه صبح بادلم بسته ام به دست بادمی سپارم.

می دانم که این روزهاهم مثل همه ی روزهای تلخ وشیرین دیگرخواهندگذشت وخیلی ازسختی های امروزم رافراموش خواهم کردامانمی دانم چرااضطراب جلوی لذت بردن ازشادی های تکرارنشدنی راازمن می گیرد.

دلم می خواهد جسمم بامن کنارمی آمد.

دلم می خواهدآرام ترمی شدم تاتوهم آرام می شدی.

دلم می خواهدفراموش نکنم عهدی که باخودم بستم را.

خدایابه من ارامش بده.

yekroozejadid...