مروردوباره

باامدنت احساس می کنم ادم دیگری شده ام .باداشتن پانته اهم مادربودم ولی الان مادربه توان ده شده ام.

وقتی نگاهت می کنم سنگینی لذت بخش باری راروی دوشهایم احساس می کنم که تاپایان عمرهرروزبه شکلی همراهم خواهدبود.

نمی گویم منتظربزرگ شدنت نیستم امابیش ازان متعجبم ازاینکه چطور یازده سال گذشت ومن دوباره دارم همان روزهایی راتجربه می کنم که یازده سال پیش گذرانده بودم.

شایدروزی نه چندان دور وقتی نوه هایم به دنیاامدنداین نوشته هابرایم اشناباشند.

باتمام خستگی هاوقتی نگاهت می کنم ارزشش راداشتی تایک باردیگرهمین راه دشواررابپیمایم تابه دنیادخترزیبای دیگری ،به دخترم خواهری مهربان هدیه کرده باشم شایدهمین به تنهایی دلیل قانع کننده ای باشدبرای اینکه من چندماهی به دلیل شیردادن به توازخانه بیرون نروم وچندسالی مسافرت نروم وگاهی ازاینکه همه مشغولیاتم شیردادن وعوض کردن پوشک توشده افسرده شوم.

بگذارتادیگربه دلم چیزی بدهکارنباشم که اگرفرزنددیگری داشتم پانته آبعدازنبودن مادردنیاتنهانمی شدومن برای اینکه این سختی رامتحمل نشوم اوراازیکی ازنعمت های بزرگ دنیامحروم کردم.

حتماروزی خواهدرسیدکه شیرین کاریهای توبه تنهایی وافتخاراتی که نصیبمان می کنی دلیل قانع کننده تریست که حتی اثراین چندسال زحمت راخواهدزدود.

همان طورکه امروز بزرگترین دستاوردزندگی ام پانته است که وقتی پیانومی زنددلم به رقص درمی ایدووقتی اولین جملات انگلیسی رابه زبان می اورد دلخوشی ازاین بزرگتردردنیانمی یابم. اوقدم به قدم درراهی قدم می گذاردکه به من هدیه ای بلاعوض می دهد.

بقیه عمرم باشدبرای پرسه زدن درروزهای بلاتکلیفی درباشگاههاوکلاسهای هنری وادبی بگذارچندسالی انسان پرورش بدهم وازاومی خواهم که ازاین مسوولیت سنگین خسته نشوم وگلایه نکنم.

yekroozejadid...